The making off, de opstelling en een film.
dinsdag 28 juli 2015
"Floating Images" In de singel van Deventer 2014
Dit werk bestaat uit 30 plastic vaten met elkaar verbonden. Op iedere verbinding
is een fietsbel aangebracht. Als de vaten ten opzichte van elkaar bewegen, dit
wanneer de meeuwen wind vangen, gaan de fietsbellen rinkelen.
is een fietsbel aangebracht. Als de vaten ten opzichte van elkaar bewegen, dit
wanneer de meeuwen wind vangen, gaan de fietsbellen rinkelen.
maandag 27 juli 2015
"2 Minuten Festival" performance in de Rode Hoed Amsterdam 2013
Op een rugzak zijn ventilatoren gemonteerd die de objecten opblazen. De enige
manier van ademhalen gaat door fluiten.
Foto: Natascha Libbert.
manier van ademhalen gaat door fluiten.
Foto: Natascha Libbert.
zondag 26 juli 2015
Wijken voor kunst. Klushuizen aan de Hommelsche weg Arnhem 2013
Door op een kruk te gaan zitten blaas je deze sculptuur vol. Het werk is voor
deze ruimte gemaakt en net als de ruimte zelf bestaat hij niet meer.
deze ruimte gemaakt en net als de ruimte zelf bestaat hij niet meer.
"Fetishism in sound" In de kelder van TAPE Arnhem 2013
Door te knielen op het bidbankje blaast een vorm (pseudo rhomb-cuboctahedron)
met tentakels gemaakt van vuilniszakken zich vol, zet zich klem in de ruimte en begint
oorverdovend te fluiten.
http://fetishisminsound.jimdo.com/
met tentakels gemaakt van vuilniszakken zich vol, zet zich klem in de ruimte en begint
oorverdovend te fluiten.
http://fetishisminsound.jimdo.com/
Circa...dit. "Door de bomen" Titel: Boslucht Arnhem 2013
Doorgedacht op het werk dat ik maakte voor de MIR heb ik in de ruimte
"bomen" geplaatst met de stam aan het plafond. Een pseudo rhomb-cuboctahedron
gemaakt van karton vormt de kern op de stam vanwaaruit de takken groeien.
http://circadit.blogspot.nl/search/label/DOORDEBOMEN
"bomen" geplaatst met de stam aan het plafond. Een pseudo rhomb-cuboctahedron
gemaakt van karton vormt de kern op de stam vanwaaruit de takken groeien.
http://circadit.blogspot.nl/search/label/DOORDEBOMEN
MIR Kernmomenten 2012 Schaarsbergen Koningsweg.
Speciaal voor MIR ontwikkelt Karel van der Eijk de installatie Biosphere 3.
Biosphere 1 en 2 waren een Amerikaans experiment in Arizona
begin jaren negentig, waarbij acht mensen gedurende twee jaar volkomen
selfsupporting verbleven in een afgesloten ecologisch systeem.
MIR is "Biosphere 3", een ruimte waarin de kunstenaar gedurende
een bepaalde periode leeft en werkt in zijn eigen afgesloten systeem.
Met de sphere als generator om in te verbouwen, te oogsten en zuurstof
te genereren.
Als tweede kunstenaar in MIR presenteerde Karel een kolosale installatie,
een opblaasbare sculptuur gebouwd vanuit vuilniszakken, draagtassen en ander
gebruikt plastic wegwerpmateriaal.
Aan de uiteinden van de zakken zitten zelfgemaakte fluiten gemonteerd die
verschillend gestemd zijn.
Het zijn als het ware grote doedelzakken. In rusten hangt en ligt het slap verspreid
over de vloer van MIR, maar zodra de verschillende ventilatoren er leven in blazen
nemen de zakken volume in en worden ze statig en monumentaal. Als de zakken
op spanning zijn treden de fluiten in werking en is er een orkest van fluitengeschal
te horen, aanhoudend en overweldigend. Het fluitgeluid duurt een uur.
Hierna laat Karel de mechanieken rusten en blazen de fluiten de laatste adem uit.
De opblaas-sculptuur schrompelt ineen tot slappe zakken en de rust keer terug.
Tekst: MIR http://www.mirproject.nl/karel-van-der-eijk-0
Biosphere 1 en 2 waren een Amerikaans experiment in Arizona
begin jaren negentig, waarbij acht mensen gedurende twee jaar volkomen
selfsupporting verbleven in een afgesloten ecologisch systeem.
MIR is "Biosphere 3", een ruimte waarin de kunstenaar gedurende
een bepaalde periode leeft en werkt in zijn eigen afgesloten systeem.
Met de sphere als generator om in te verbouwen, te oogsten en zuurstof
te genereren.
Als tweede kunstenaar in MIR presenteerde Karel een kolosale installatie,
een opblaasbare sculptuur gebouwd vanuit vuilniszakken, draagtassen en ander
gebruikt plastic wegwerpmateriaal.
Aan de uiteinden van de zakken zitten zelfgemaakte fluiten gemonteerd die
verschillend gestemd zijn.
Het zijn als het ware grote doedelzakken. In rusten hangt en ligt het slap verspreid
over de vloer van MIR, maar zodra de verschillende ventilatoren er leven in blazen
nemen de zakken volume in en worden ze statig en monumentaal. Als de zakken
op spanning zijn treden de fluiten in werking en is er een orkest van fluitengeschal
te horen, aanhoudend en overweldigend. Het fluitgeluid duurt een uur.
Hierna laat Karel de mechanieken rusten en blazen de fluiten de laatste adem uit.
De opblaas-sculptuur schrompelt ineen tot slappe zakken en de rust keer terug.
Tekst: MIR http://www.mirproject.nl/karel-van-der-eijk-0
Abonneren op:
Posts (Atom)







